Edukacja ekologiczna
w Miejskim Schronisku
dla Zwierząt w Toruniuwięcej...
Bardzo ważna jednorazowa pomoc finansowa z RSPCA.
Za te pieniądze wykonano część prac związanych z zapleczem hotelowym i salą szkoleniowo - dydaktyczną...więcej...
Akcja polega na zbiórce drobnych pieniędzy na pomoc bezdomnym zwierzętom w schroniskach. Zorganizowali ją uczniowie szkół w Toruniu i okolicachwięcej...
Psy, choć towarzyszą człowiekowi od ok. 14 tysięcy lat (będąc nie tylko najlepszym ale i najstarszym przyjacielem człowieka - najwcześniej udomowionym zwierzęciem), pozostały stworzeniami, które nadal mają wiele cech łączących je z ich dzikimi przodkami. Warto o tym pamiętać, kiedy chce się ułożyć z czworonożnym towarzyszem poprawne relacje.
Przede wszystkim należy nie zapominać, że każdy pies jest zwierzęciem stadnym. Każdego domownika (zarówno człowieka jak i inne zwierze) traktuje jako członka swojego stada. Najważniejszą więc rzeczą jest to aby od początku przyjaźni, która powinna trwać całe życie, pies dobrze znał swoje miejsce w domowej hierarchii. Naturalnym dla psa miejscem w "ludzkiej sforze" jest dół ów hierarchii. Psu nie jest w żaden sposób "przykro", że to nie on jest panem / przewodnikiem stada. Zdecydowana większość ewentualnych problemów z czworonogiem (np. agresja, nieposłuszeństwo, nerwowość) wynika z faktu, iż pies czuje się zdezorientowany i nie zna dokładnie miejsca jakie powinien zajmować wśród ludzi.
Po pierwsze, po drugie i po trzecie - KONSEKWENCJA. Wprowadzając pewne zasady należy się ich trzymać stanowczo i nigdy od niech nie odstępować (np. pod wpływem błagalnego spojrzenia psiaka, które zdaje się mówić: "Tylko ten jeden jedyny raz pozwól mi przespać się w Twoim łóżku, zjeść kiełbasę ze stołu itp."). Konsekwencja w postępowaniu ze zwierzęciem bywa niezwykle trudna, szczególnie, że wymaga zdyscyplinowania całej rodziny; szczególnie dzieciom trudno jest wytłumaczyć, że np. dokarmianie co jakiś czas Pikusia pod stołem jest zaprzepaszczaniem wcześniejszych "zabiegów edukacyjnych".
Podstawowe zasady muszą być zaszczepiane (konsekwentnie) od samego początku, w innym razie pies będzie słuchać poleceń tylko wówczas gdy sam tego zechce. Co gorsze, pies ze skłonnościami do dominacji będzie mógł zareagować agresją jeśli Twoje polecenia mu się nie spodobają.
Dopilnuj by pies zawsze spał na podłodze lub własnym legowisku, nigdy na kanapach, fotelach, czy razem z Tobą w łóżku (chyba, że będzie przyzwyczajony do "polegiwania" tylko i wyłącznie na swoim specjalnym kocyku umieszczonym np. na fotelu). Psa powinno się karmić dopiero, gdy zjedzą wszyscy domownicy (ktokolwiek je pierwszy jest postrzegany przez psa jako przewodnik stada). Postępując według tej zasady sprawimy również, że pies będzie mniej skłonny do żebrania przy stole. Potwornie "demoralizujące" jest karmienie psa smacznymi kąskami ze stołu. Pies powinien mieć stałe miejsce oraz stałe pory karmienia (raz dziennie) i stały dostęp do miski ze świeżą wodą. Pora karmienia to również dobra okazja do nauki. Warto ćwiczyć z psem przy tej okazji nie tylko proste sztuczki ale również trenować posłuszeństwo.
Jeśli w domu są małe dzieci warto jest pozwalać dzieciom karmić psa - pomoże to w podtrzymaniu ich społecznej pozycji w oczach psa i poprawi jego zachowanie w stosunku do najmłodszych (w stosunku do których zwierze może czuć najmniej respektu i traktować jak równych sobie).
Pies będzie się bawić dla samej radości (jest to jedyne stworzenie poza człowiekiem i małpami naczelnymi, które zachowuje chęć do zabawy nawet do późnej starości). Jednak nawet podczas zabaw pies uczy się, kto jest silniejszy. Podstawową zasadą jest: kto wygrywa ten dla psa jest dominantem, panem, przewodnikiem. Dlatego też przy okazji każdej zabawy to człowiek "wygrywa" poprzez odebranie zabawki, zakończenie gry. Unikaj zapasów (siłowania się) z psem - z całą pewnością to on wygra i przy okazji może wzbudzić to w nim agresję.
Z całą pewnością nasz czworonożny przyjaciel będzie co jakiś czas odpowiadał za rozmaite występki. Czasami mogą być one wynikiem nudy (brak niezbędnych przede wszystkim u młodych psów bodźców), głębokiej frustracji (wynikającej z np. tęsknoty za właścicielem), a nawet nerwicy. Wszystkim tym problemom można zapobiec korzystając z porad specjalistów (istnieje wiele książek traktujących o psychologii psów, pomocą służyć mogą również pracownicy schroniska, weterynarze).
Jeśli pies dopuści się jakiegoś "przestępstwa" nie w wyniku większych zaburzeń można, a czasami należy go ukarać. Trzeba jednak robić to mądrze, z rozwagą i umiarem! Kara fizyczna najczęściej jest niszcząca i bolesna (często służy raczej do zaspokojenia sadystycznych skłonności właściciela, niż do celów edukacyjnych). Nigdy kara nie może być wyznaczana po upływie jakiegoś czasu od popełnienia danego przewinienia - pies nie przyłapany na gorącym uczynku nie będzie wiedział za co jest karany. Najlepszą (najskuteczniejszą) karą jest nie zwracanie na psa jakiejkolwiek uwagi przez pewien czas, od dziesięciu minut do pół godziny.
Kiedy pozostajesz psa samego w domu najlepiej zamknąć go w miejscu nie narażonym na zniszczenia (samotność może wywołać u zwierzęcia niepokój, a w konsekwencji nawet zachowania destrukcyjne). Przed wyjściem nie rób zbyt dużo zamieszania, ponieważ może to rozbudzić psa. Najlepiej ignorować zwierzę na kilka minut przed wyjściem. Po powrocie do domu zachowuj się wobec niego przez kilka sekund obojętnie - pozwoli to uspokoić psa, kiedy będzie zbliżać się pora Twojego powrotu. Twój przyjaciel powinien wiedzieć, że poświęcasz mu uwagę tylko wtedy, gdy sam zdecydujesz, a nie kiedy wracasz do domu.
Wiele psów będzie bardzo rozochoconych, kiedy wprowadzi się je do nowego domu, a niektóre mogą nawet przestraszyć się nagłą zmianą. Chcąc pomóc zwierzęciu w przystosowaniu do nowych warunków uspokajaj go; nie zmuszaj zdenerwowanego psa do robienia czegoś wbrew jego woli, a jeśli to nie pomaga, nie zwracaj na niego uwagi - to da pożądany efekt uspokajający.
Nigdy nie zostawiaj psa bez opieki z małymi dziećmi, nawet jeśli pies jest najwyraźniej spokojnego temperamentu. Przynajmniej przez pierwszy tydzień wyprowadzaj psa tylko na smyczy, szczególnie uważając na niego w miejscach publicznych.
Warto również przeczytać fachową literaturę. Polecamy pozycje książkowe i internetowe:
Copyright by Miejskie Schronisko dla Zwierząt w Toruniu, 2007